31 Temmuz 2011 Pazar

Aldatılmak

     Yoktun yanımda, mutlu olmaya çalışıyordum buralarda sensiz. Uzaktayken yakın etmeye çalışıyordum seni kendime. Mutluydum da...

     Her ne kadar uzun bir süredir görmesem de seni senden uzaklarda mutluydum ben. Ta ki beni aldattığını duyana kadar. Şokta kalmaktan üzülmeye vakit bulamadım. Kalbim acıyor. Gerçek kalbim acıyor. Canımı yaktın. Duyduğum andan itibaren herkese agresif davranmaya başladım. Üzülecek miyim? Neye üzülmeliyim? KENDİME!?  Evet kendime üzülmeliyim tabi ki de.

     Ben bu kadar severken, başımın tacı ederken, onda umursamaz tavırların doruk noktası var.

     Yeni kararlar alır ya insan. Bende yeni bir karar aldım. Senin gibi davranacağım. Senin taklidini yapacağım. Gerçi umursamazlığım arkadaşlarım tarafından çok söylenir. Ama gel gelelim bu umursamamazlığı sana yapamıyorum. Yapamıyorum işte elimde değil.

     Ben sana ne var ne yok en ince detayına kadar anlatıyorum. Sense benim yokluğumdan faydalanıp beni aldattın. Çok güzel! Süper bir hayat! Tam istenilen gibi... Hiç kimseden farkın yokmuş meğer senin. Farklı sanmıştım, aşıksın sanmıştım, seviyorsun sanmıştım. Aptallığım bir kes daha kanıtlandı işte. Her zaman ki gibi yanılmışım...

Kim bilir daha başka neler yaptın?
Kaç kişinin kollarına girdin.
Benden uzakta olmak, senin için başka kollar demek mi? 

     Aslında şu an üzülmem gereken tek konu ne biliyor musun? Sana gereğinden fazla değer vermem. Fazla üstüne düşmüşüm. Fazla şımartmışım.

     Suskunluğum değişim zamanı olduğunu söyler. Eğer kalbin acırsa, kendine önem vermeye ve başka insanlarda mutluluğu aramaya başlarsın.

Bakalım gelecek bize ne getirecek??

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder