10 Nisan 2013 Çarşamba

Öz Eleştiri vol2

Belkide ilk defa aynaya bu denli içten baktım. Gördüğüm şeyse gerçekten hiç hoşuma gitmemişti. Neden mi? Koskoca bir boşluk gördüm. Çevresinde ki herkese yalan söyleyen, beleşten yaşayan bir adam...

Hani derler ya "Elindekinin değerini kaybettiğin zaman anlarsın!" diye. Neden kaybetmeyi bekliyoruz ki biz? Yada ben? Elimde harika fırsatlar var. Çevremdeki herkes bunu biliyor zaten. Yeterli fiziksel ve ruhi donanıma sahibim bence. Daha neyi bekliyorum. Hiç bir şey çabalamadan, bir parmak şıklatmakla her şeyin ayağıma geleceğini mi sanıyorum acaba?

Gelecekteki beni gördüm bugün aynada. Aynı bu durumda devam eden Egemen'in sonunu gördüm sanırım. Ve çok korktum. Yalana boğulmaya devam eden bir hayat. Çevresindeki arkadaşları halbuki onu ne kadar mutlu bir insan olarak bilirdi. Kim bilir beni nasıl tanımlardınız?

Hayatımda yalan söylemediğim hiç kimse yok. Herkese rengi ne olursa olsun bir yalan söylemişimdir. Söyledim. Ama kime nasıl yalanlar söylediğimi artık ben bile hatırlamıyorum.

Elimdekilerin farkına vardım bu gece aynanın karşında. Daha ne kadar bekleyeceğimi sordum kendime. Sonra ben cevap verdim kendime. Sanki aynadaki Egemen konuşmuştu o an benimle. "Böyle devam ederse, gelecekte bombok bir hayatım olacak" dedi bana. Çok korktum. Neden bu zamana kadar böyle bir şey yapmadım ben! Hayatımı yok yere saçma sapan insanlar yüzünden bombok ettim. Şimdi bunun acısını çıkarmanın vakti geldi diye düşünüyorum.

Aynada gördüğüm gelecekteki Egemen beni korkutuyor. Büyük bir bela başıma gelmeden işleri yoluna koymam gerek! Ve bunu acil bir şekilde yapmalıyım. Sanırım yardıma ihtiyacım var. Yardım etmek isteyen var mı?


22.01.2013
04:56   

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder