27 Ocak 2011 Perşembe

Yalnızım Ulan!

21Ocak cuma gününden beri evde yalnız kalıyorum. Yalnızlık zor iş vallahi. Allah kimseyi yalnız bırakmasın. Kimse yok, hiç kimse... Sohbet edebilmek için internete girmek zorundayım. Bir an bile olsa yalnız olmadığımı bilmek bile beni çok mutlu ediyor. Yalnız olmak hiç bana göre değilmiş. İnsanın hiç bir şey yapası gelmiyor. Mutfağa girip yemek yapmak, temizlik yapmak, dışarı çıkmak... hiç birini yapasım yok. Bütün gün evde oturup ders çalışıyorum, kitap okuyorum. Bunlar işin eğlenceli görünen kısmı. Başladığım kitapta çok etkileyici bir kitap. Dan Brown - Kayıp Sembol. Kitap okumayı pek fazla sevmem ama bu kitap nedense bir şekilde beni o kadar etkileyip bağladı ki... kitabı okumaktan kendimi alıkoyamıyorum. Yalnızlığın bir etkisi olsa gerek. Yapacak bir şey yok. Kitabı herkese tavsiye ediyorum. Okumak güzel iş!

Yalnız kalmak istemiyorum. Bu iş bana göre değil. Çevremde insan olsun, sohbet olsun, muhabbet olsun istiyorum. Varlıklarını hissetmek bile güzel. Her ne kadar bu hissetme olayı internette olsa da...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder